Aflevering 01
Leven met hersenletsel
Mijn verhaal over leven met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Herkenning, bewustwording en hoop.
Na meerdere hersenbloedingen leerde ik dat herstel niet draait om teruggaan naar wie je was, maar om ontdekken wie je nu bent.
Herstel verloopt zelden in een rechte lijn. Het is een weg van vallen en opstaan, van verlies en veerkracht, van weerstand en, stap voor stap, weer ruimte vinden.
Voor lotgenoten, naasten en zorgprofessionals
Wat ik wil delen
Drie woorden die het samenvatten.
-
Herkenning
Ervaringen delen die anderen herkenning bieden, zodat niemand zich onzichtbaar voelt in het herstel.
-
Bewustwording
Laten zien wat NAH betekent in het dagelijks leven, voorbij de medische feiten en cijfers.
-
Hoop
Een eerlijk beeld geven van wat kan, zonder de moeilijke kanten te verbergen of weg te poetsen.
Het leven wordt niet altijd weer zoals het was. Maar dat betekent niet dat er geen nieuw hoofdstuk kan beginnen.
Voor wie
Een plek voor iedereen die met NAH leeft of meekijkt.
Deze website is bedoeld voor lotgenoten, naasten, zorgprofessionals en iedereen die meer wil weten over het leven met niet-aangeboren hersenletsel. Hier deel ik mijn ervaringen, inzichten en verhalen. Niet omdat ik de antwoorden heb, maar omdat herkenning, bewustwording en hoop soms al een wereld van verschil kunnen maken.
-
Mensen met NAH
Iedereen met hersenletsel die er dagelijks mee te maken heeft.
-
Familie en mantelzorgers
Die dichtbij staan en het mee dragen.
-
Zorgprofessionals
Artsen, therapeuten, begeleiders.
-
Geïnteresseerden
Iedereen die wil begrijpen wat hersenletsel doet.
Je ziet niet altijd wat iemand heeft overwonnen om hier te staan.
De podcast • Ruubcast
Gesprekken in een rustig tempo, over wat herstel echt vraagt.
In de Ruubcast praat ik iedere aflevering met iemand met NAH. We hebben het over herstel, emoties, omgaan met beperkingen en de ervaringen van naasten.
Mijn verhaal
Van een warme dag in augustus tot de wereld die langzaam terugkwam.
Zes weken van grote onzekerheid voor mijn familie en vrienden, en ruim een jaar waarin ik opnieuw leerde praten, lopen en voor mezelf zorgen. Dit is hoe dat jaar ging.
- Augustus Trainen op een warme dag in augustus
- De knal Het laatste wat ik mij herinner
- Zes weken Wat ik niet weet, en zij wél meemaakten
- Nog zes weken in het volgende ziekenhuis Ik begin de realisatie te krijgen wat er is gebeurd.
- Terug bij nul en dan start bij het Daan Theeuwes Centrum Opnieuw leren wat vanzelf ging
- Halverwege januari Voorzichtig weer op pad
- De bubbel Lotgenoten, applaus en gedeelde overwinningen
- Het leven buiten het Daan Theeuwes Centrum Ruim een jaar later kwam de wereld terug
- Terugkijken Een bijzondere tijd, achteraf